ლექსიკონი
განმარტება
ასკეტიკა (ბერძნ. askētikos – ვარჯიშის, წვრთნის მიმდევარი) არის ცხოვრების წესი, რომელიც ხასიათდება საკუთარი სხეულებრივი სურვილებისა და ამქვეყნიური სიამოვნებების შეზღუდვით ან სრულ უარყოფით, თვითდისციპლინის მკაცრი დაცვით, ხშირად სულიერი განწმენდის, რელიგიური მიზნების ან ეთიკური იდეალების მისაღწევად. იგი გულისხმობს ნებაყოფლობით სიღარიბეს, მარხვას, უქორწინებლობას და სხვა სახის თავშეკავებას.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"უდაბნოს ბერები ასკეტიკას სულიერი სრულყოფისა და ღმერთთან დაახლოების უმნიშვნელოვანეს გზად მიიჩნევდნენ."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
