ლექსიკონი
განმარტება
არისტოკრატია, ფართო მნიშვნელობით, გულისხმობს საზოგადოების უმაღლეს ფენას, რომელიც ხასიათდება ძალაუფლებით, სიმდიდრით და პრივილეგიებით. ეს ტერმინი შეიძლება მოიცავდეს არა მხოლოდ დაბადებით მემკვიდრეობით მიღებულ სტატუსს, არამედ მაღალ სოციალურ მდგომარეობას, რომელიც მიღწეულია დამსახურებით ან გავლენით.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ძველ რომში სენატორები და მაღალი თანამდებობის პირები არისტოკრატიის წარმომადგენლებად ითვლებოდნენ, თუნდაც ისინი დაბადებით არ ყოფილიყვნენ თავადაზნაურები."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)