ლექსიკონი
განმარტება
ალაყაფი არის ტრადიციული ქართული ხუროთმოძღვრებისთვის დამახასიათებელი, ჩვეულებრივ, ხისგან დამზადებული, მოჩუქურთმებული, გალერეის ტიპის აივანი ან ვერანდა, რომელიც სახლის ზედა სართულებზე ემატება. ის ხშირად წარმოადგენს ნახევრად ღია ან სრულად დახურულ სივრცეს, რომელიც განკუთვნილია დასვენებისთვის, სოციალიზაციისთვის და გარე სამყაროსთან კონტაქტისთვის. განსაკუთრებით გავრცელებულია ძველი თბილისის არქიტექტურაში.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ძველი თბილისის ქუჩებში სეირნობისას ხშირად შეხვდებით მოხატულ ან მოჩუქურთმებულ ხის ალაყაფებს, რომლებიც ამ ქალაქის სავიზიტო ბარათია."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
