ლექსიკონი
განმარტება
"აღმითქუა" არის ძველი ქართული ზმნის ფორმა, რომელიც ნიშნავს "მომცა პირობა", "შემპირდა" (მესამე პირმა მხოლობით რიცხვში, პირველ პირს - მე). სიტყვასიტყვით: "მან (ის) აღთქვა მე" ანუ "მან მომცა აღთქმა/დაპირება". იგი აღნიშნავს ვინმეს მიერ (მესამე პირი, სუბიექტი) პირველი პირისთვის (მე, ირიბი ობიექტი) მიცემულ დაპირებას ან აღთქმას. ეს ფორმა დღევანდელ ქართულში არ გამოიყენება აქტიურად და ძირითადად გვხვდება ძველ საეკლესიო თუ საისტორიო ტექსტებში.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
""და უფალმან აღმითქუა მე მშვიდობა და ცხოვრება საუკუნო." (და უფალმა მომცა მე მშვიდობა და საუკუნო სიცოცხლე.)"
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
