ადრენორეცეპტორების

ადრენორეცეპტორები (ანუ ადრენერგული რეცეპტორები) არის ცილოვანი მოლეკულები, რომლებიც განლაგებულია უჯრედების ზედაპირზე და უკავშირდებიან კატექოლამინებს, როგორიცაა ადრენალინი (ეპინეფრინი) და ნორადრენალინი (ნორეპინეფრინი). ისინი შუამავლობენ სიმპათიკური ნერვული სისტემის მოქმედებებს სხვადასხვა ორგანოებსა და ქსოვილებში. არსებობს მათი ორი ძირითადი ტიპი: ალფა (α) და ბეტა (β) ადრენორეცეპტორები, რომლებსაც თავის მხრივ აქვთ ქვეტიპები (მაგალითად, α1, α2, β1, β2, β3). მათი გააქტიურება იწვევს სხვადასხვა ფიზიოლოგიურ ეფექტს, როგორიცაა გულისცემის მატება, სისხლძარღვების შეკუმშვა ან გაფართოება, ბრონქების გაფართოება და ა.შ.